چکار كنیم تا حسود نباشیم ؟
چکار كنیم تا حسود نباشیم ؟
همه میدانند كه حسادت صفتی ناپسند است. با این حال همه ما در میان اطرافیان و آشنایان افرادی را سراغ داریم كه به حسادت شهرهاند و خودمان هم در برخی امور زندگی از حسادت در امان نمیمانیم. البته حساب حسادت را باید با آنچه در ادبیات، رشك نامیده میشود از هم جدا كرد. رشك به معنی حسرت بردن نسبت به دیگری است و در پی آن تلاش و ایجاد انگیزه برای ارتقای خود و دستیابی به آنچه نداریم و دیگری دارد. در قرآن كریم ذكر میشود كه مومنان در بهشت نسبت به مومنان دیگری كه جایگاهی بالاتر از آنان دارند رشك میبرند.
در حقیقت رشك مانند حسادت جنبه تخریبی ندارد و به كسی كه نسبت به او رشك برده میشود آسیبی نمیرساند. از این منظر رشك میتواند برای پیشرفت در زندگی خصوصیتی مفید و كاربردی باشد. حتما شنیدهاید كه برخی میگویند بدون حسادت كردن به جایی نمیرسیدند و درجا میزدند. منظور این افراد رشك بردن است و به اشتباه به جای آن واژه حسادت را به كار میبرند.
اولین حسود تاریخ كه قابیل بود كه كارش به قتل برادر كشید. حال برای فرونشاندن آتش حسادت در خود و جلوگیری از تبدیل آن به یك عادت و رذیله اخلاقی چه باید كرد؟
اما در مرحله درمان، حسود بايد چيزهايي را بداند و كارهايي را انجام دهد:
1ـ ريشههاي حسد كه عبارتند از: عداوت، شركت و خوف مزاحمت، تكبر و خودخواهي، طمع و حرص، بخل شديد و .... بشناسد و از وجود خويش پاك سازد.
2ـ زيانهاي حسادت كه عبارتند از: ناراحتي هميشگي، ناكامي، بيماري، تنهايي، شكست در زندگي، نابودي ايمان و ...را بشناسد و تمام سعي خود را بر دوري از آنها بنمايد.
3ـ حسود بايد بداند حسادت براي او سودي ندارد. نه مقامش را بالا ميبرد، نه محبوبيتش را زياد ميكند. آن چه بر آن رشك ميبرد، بر فرض اين كه از دست ديگري بيرون رود، معلوم نيست كه به دست او بيفتد. كوششي كه در بيرون كردن نعمتي از چنگ كسي به كار ميبرد، اگر همان را براي رسيدن به مقصدي به كار برد، به همان نتيجه يا بالاتر از آن خواهد رسيد. حسد براي دين و دنيايش زيان دارد و در عمل با قضا و قدر الهي دشمني ميكند.
خانمان سوز بود شعله آهی گاهی ناله ای می شکند پشت سپاهی گاهی