به نام خداوند ايثاروانصاف

به خداوند دوستار زيباييها

زندگي ما بسيار زيباست و بايد از آن لذت ببريم.خدا وقتي مي ببيند ما انسانها خوشحاليم و با شورو شوق در حال زنگي كردن هستيم ما را بيشتر دوست خواهد داشت.اما يك چيز در ميان ما انسانها رواج يافته كه هم زندگي ما را در غم فرو مي برد و هم زندگي ديگران را با غم آلوده مي سازد.آن يك چيز حسد است.متاسفانه حسد در ميان مسلمانان خيلي رواج دارد وزندگي وپيشرفت را در ميان آنان با ركود همراه كرده است.چرا با توجه به اينكه اينقدر از طرف بزرگان دين و...در خصوص رذالت اين عادت ناپسند گفته شده است باز هم ما اين عادت را كنار نمي گذاريم.؟چرا ما نمي خواهيم اين كارهاي بيخود را از زندگي خود بيرون بريزيم.از حسودي كردن چه چيزي عايد ما ميشود؟چرا ما نمي خواهيم از موفقيت ديگران خوشحال شويم؟اگر خوشحال نشويم چه چيزي به ما ميرسد؟شما فكر كنيد فقط اين عادت ناپسند از اداره هاي ما –از كارخانه هاي ما –از مدارس ما –از محافل ما و...بيرون برود آنوقت.ببينيد چقدر در انرژي و توليد وعملكرد ما پيشرفت مشاهده خواهد شد؟هنگامي كه ما آلوده به حسد مي شويم در پي آن غيبت-تهمت –دروغ خواهد آمد .

من از تمام كساني كه در اين كشور عزيز كه با رنجها ورشادتهاي فراوان به دست ما رسيده است  تقاضا مي كنم كه در هر پست ومقامي كه هستند عاجزانه تقاضا مي كنم كه حسد را از زندگي خود پاك كنند حتي اگر مسلمان نيستند.وبه فكر ساخت ايراني آباد باشند .هر كس اگر در شغل خود ودر زندگي خود درست به اموراتش رسيدگي كند ثمرات آن را در آينده خواهيم ديد.

بياييم به خاطر هر كسي كه آن را دوست داريم حسد را از زندگي خود دور بريزيم واز خوشحالي ديگران خوشحال شويم واز ناراحتي آنها ناراحت.بياييد باور كنيم كه حسد عامل بدبختي خيلي از خانواده ها وجامعه ما شده است؟نظر شما غير از اين است؟