تاكنون پژوهش هاي بسياري در خصوص ارتباط ميان ايمان و رضايت از زندگي انجام شده است . نتيجه اين پژوهش ها در كشورهاي مختلف و حتي در كشورهاي غربي ، نشان دهنده اين است كه بين بالا بودن ايمان ، ورضايت از زندگي ، ارتباط  مستقيم وجود دارد . زندگي هر انساني ، متناسب با وضعيت اجتماعي ، اقتصادي و فرهنگي او همراه با مشكلاتي است . يكي از نقش هايي كه ايمان و اعتقاد در مسير زندگي دارد ، تأثير آن در حفظ و افزايش سلامت رواني است . با يك تعريف كلي ، افرادي داراي سلامت رواني هستند كه دست كم 2 ويژگي داشته باشند :

 1 – از زندگي خود راضي باشند .

 2 – ديگران از رفتار و انديشه آنها احساس رضايت كنند . همچنين سلامت رواني لازم است دست كم در 3 زمينه مشهود باشد : 1 . شغل فرد 2 . ارتباطات اجتماعي3 . ارتباط با خانواده .

با توجه به نكاتي كه در خصوص سلامت رواني ذكر شد ، لازم است اضافه شود كه ايمان با توجه به تأثيرات متنوع و گسترده اي كه بر ذهن انسان دارد ، مي تواند موجب پديد آمدن اين صفات شود :صبوري ، احترام به ديگران ، هدف مندي ، پرهيز از خشونت ، حمايت از همسر و فرزندان ، پرهيز از بدگويي و غيبت ، وجدان كاري ، مسئوليت پذيري ، اميد به آينده و جلوگيري از افسردگي ، اضطراب و دلهره . مهمترين علت اهميت ايمان ، اين است كه فرد با ايمان همواره پروردگار را حامي خود مي داند . پروردگاري كه نيرومندترين ، مهربان ترين و بخشنده ترين پشتوانه است . افرادي كه چين احساسي دارند ، هيچ گاه خود را در بن بست نمي بينند . آنها هميشه اميدوارند و اين موجب آرامش آنهاست  . انسان هاي با ايمان ، نزديكي خود به

3 – همواره از خداوند كمك بخواهيد . او قوي ترين و آگاه ترين دوست شماست